دارایی پایه امن است و لفاف دورش پرسش جداگانه‌ای است

سود چطور به تو می‌رسد

یا موجودی توکن رو به بالا تعدیل می‌شود، یا قیمت توکن نسبت به یک مرجع پایدار رشد می‌کند، یا پرداخت‌ها جدا واریز می‌شوند. هر کدام بسته به محل زندگی‌ات پیامد مالیاتی و حسابداری متفاوتی دارد.

سود خالص، نرخ دارایی پایه منهای کارمزد مدیریت و نگهداری است؛ که وقتی نرخ‌ها پایین‌اند می‌تواند سهم بزرگی از کل باشد.

لایه‌های ساختاری

یک صندوق یا شرکت با هدف خاص اسناد را نگه می‌دارد. یک متولی اوراق را نگه می‌دارد. یک دفتر ثبت یا قرارداد هوشمند دارندگان توکن را ردیابی می‌کند. و یک حوزهٔ قضایی بر کل چیدمان حاکم است.

هر لایه یک وابستگی است. اسناد می‌توانند کاملاً سالم باشند و مسئله، خود وسیلهٔ نگهداری، متولی یا لفاف حقوقی باشد.

تمرکز را هم بررسی کن. چند تا از این محصولات از یک مجموعهٔ کوچک مشترک از متولی‌ها، مدیرها و دفترهای ثبت عبور می‌کنند؛ پس نگه‌داشتن دو توکن متفاوت می‌تواند در عمل یک ریسک عملیاتی واحد با دو اسم باشد.

محدودیت دسترسی

بسیاری از این محصولات محدود به سرمایه‌گذاران واجد شرایط یا غیرآمریکایی‌اند و روی زنجیره با فهرست نشانی‌های مجاز اجرا می‌شود. انتقال به نشانی تأییدنشده به‌سادگی ناموفق برمی‌گردد.

این الزام قانونی است نه نقص؛ و یعنی توکن آزادانه قابل انتقال نیست و نقدینگی بازار ثانویه‌اش ممکن است محدود باشد.

بازخرید و نقدینگی

بازخرید معمولاً طبق زمان‌بندی بازار پایه تسویه می‌شود نه آنی، و ممکن است حداقل داشته باشد. نقدینگی بازار ثانویه هم متغیر است و می‌تواند کم باشد.

اف‌بی‌تی سواپ دادهٔ بازار ابزارهای فهرست‌شده را با ذکر منبع نمایش می‌دهد. خزانهٔ توکنی‌شده منتشر یا بازخرید نمی‌کند، هیچ نرخی را تضمین نمی‌کند و وقتی نتواند بازدهی را از منبع نشان دهد وضعیت ناموجود نمایش می‌دهد.