قیمت‌گذاری و نقدینگی
توکن تعویض‌پذیر یک قیمت دارد و نقدینگی پیوسته در استخر. NFT یک «آخرین معامله»، یک «کف قیمت» و یک «قیمت درخواستی» دارد؛ سه عدد متفاوت که اغلب با هم نمی‌خوانند.
استخری نیست که با قیمت معلوم در آن بفروشی. فروختن خریدارِ همان قلم مشخص را می‌خواهد که ممکن است دیر پیدا شود یا اصلاً نشود.
واقعاً چه چیزی روی زنجیره است
معمولاً یک شناسهٔ توکن، یک مالک و یک نشانی اشاره‌کننده به فراداده. تصویر و ویژگی‌ها اغلب بیرون زنجیره‌اند؛ روی ذخیره‌سازی متمرکز یا شبکهٔ محتوامحوری که آن هم به کسی نیاز دارد که به میزبانی‌اش ادامه دهد.
اگر میزبان فراداده از بین برود، توکن میماند و محتوا نمی‌ماند. NFT کاملاً روی زنجیره هم وجود دارد و استثناست.
حق امتیاز سازنده هم سرنوشت مشابهی داشت. سال‌ها طوری توصیف می‌شد که گویی خود توکن اجرایش می‌کند، در حالی که در عمل بیشترش داوطلبانه توسط بازارها رعایت می‌شد؛ و وقتی بازارها دست از رعایتش کشیدند درآمد به‌سادگی قطع شد. آنچه استاندارد تضمین می‌کند و آنچه بازار انجام می‌دهد دو پرسش جداست.
استانداردها و رفتار کیف پول
توکن‌های تعویض‌پذیر مدل سادهٔ انتقال و مجوز دارند. استانداردهای NFT مجوز به‌ازای هر قلم و یک مجوز «همه با هم» اضافه می‌کنند که با یک امضا کنترل کل مجموعه‌ات را می‌دهد.
همین مجوز همه‌با‌هم سازوکار پشت بیشتر خالی‌شدن‌های NFT است و بازارها به‌طور معمول درخواستش می‌کنند. با همان دقتی بررسی‌اش کن که یک مجوز نامحدود توکن را بررسی می‌کنی.
ارزش‌گذاری رشتهٔ دیگری است
توکن تعویض‌پذیر را میشود با عرضه، جریان‌ها و دارایی‌های مشابه سنجید. ارزش NFT روی سابقهٔ مالکیت، کمیابی درون مجموعه و تقاضا برای همان مجموعه سوار است؛ نزدیک‌تر به کلکسیون تا اوراق بهادار.
اف‌بی‌تی سواپ سواپ توکن‌های تعویض‌پذیر را روی شبکه‌های پشتیبانی‌شده انجام می‌دهد. NFT معامله یا ارزش‌گذاری نمی‌کند و دربارهٔ ارزش هیچ قلمی موضعی ندارد.