اجازه چه شکل‌هایی می‌گیرد
مجوز نامحدود توکن به قراردادی که بعد می‌تواند هر وقت آن توکن را منتقل کند. کلید نشست با اختیار دامنه‌دار برای یک دوره. امضاکنندهٔ واگذارشده روی کیف پول قرارداد هوشمند. یا حضانت کامل که در آن پول را به سرویسی می‌فرستید.
این‌ها در مواجهه بسیار متفاوت‌اند و رابط‌ها با اصطکاک مشابه ارائه‌شان می‌کنند.
چه چیزی خراب می‌شود
قراردادی که اجازه را نگه داشته مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرد. گردانندهٔ پشت آن علیه شما عمل میکند. راهبرد با شرایطی روبه‌رو می‌شود که نویسنده‌هایش پیش‌بینی نکرده‌اند و وفادارانه تا زیان اجرا میکند. یا فراموش میکنید اجازه هست و سال‌ها بعد استفاده می‌شود.
هر چهار تا بارها رخ داده و آخری از همه قابل پرهیزتر است.
اجازه‌ها از رابطی که درخواستشان کرده هم بیشتر عمر می‌کنند. بسته‌شدن یک فرانت‌اند هیچ چیز را لغو نمی‌کند؛ مجوز روی زنجیره در برابر قراردادی نشسته که کسی نگهش نمی‌دارد. پروتکل‌های رهاشده برای هر که هرگز استفاده‌شان کرده و بعد پاک‌سازی نکرده بدهی ایستاده‌اند.
دامنه‌اش را کوچک کنید
مجوز محدود به مقدار لازم را ترجیح بدهید. کلید نشست با انقضا را به واگذاری باز ترجیح بدهید. طراحی غیرحضانتی را ترجیح بدهید که در آن قرارداد می‌تواند روی موقعیتتان عمل کند اما نمی‌تواند به نشانی دلخواه برداشت کند.
آنچه را دیگر استفاده نمی‌کنید بازبینی و لغو کنید. اجازه‌ای که برای راهبرد رهاشده داده شده مواجههٔ خالص بدون پوشش است.
معاوضه، صادقانه گفته‌شده
خودکارسازی واقعاً در چیزهایی کمک میکند که انسان بد انجام می‌دهد — واکنش در سه صبح، متوازن‌سازی پیوسته، شارژ وثیقه پیش از لیکوئیدشدن. آن‌ها فایدهٔ واقعی و گاهی سزاوار مواجههٔ واقعی‌اند.
افبیتی سواپ غیرحضانتی است و بدون امضای شما هیچ چیز اجرا نمی‌کند. یعنی نه اجرای خودکار هست و نه اختیار ایستاده روی پولتان؛ معاوضه صریح است نه پنهان.