بهرهٔ وام‌گیرنده
سرراست‌ترین منبع: کسانی که در برابر وثیقه استیبلکوین وام می‌گیرند بهره می‌دهند و تأمین‌کننده‌ها دریافتش میکنند. نرخ با تقاضا برای اهرم حرکت می‌کند؛ برای همین در بازارهای گاوی بالا می‌رود و در بازارهای آرام پایین می‌آید.
ریسک، شکست قرارداد، شکست اوراکل و بدهی بد است اگر وثیقه سریع‌تر از پاک‌شدن لیکوئیدها سقوط کند.
درآمد خزانه و دنیای واقعی
بعضی ناشرهای استیبلکوین و محصولات توکنی‌شده درآمد بدهی کوتاهمدت دولتی را منتقل میکنند. این بازده بیرونی واقعی و محدود به نرخهای بهرهٔ جاری است — محصولی که چند برابر آن پیشنهاد میدهد این کار را نمی‌کند.
فاصلهٔ میان نرخ محصول و نرخ منبع زیرینش اولین چیزی است که ارزش حساب‌کردن دارد. اگر بازده خزانه چهار درصد است و محصول دوازده میدهد، هشت واحد از جای دیگری می‌آید؛ و آن جای دیگر یا اهرم است، یا مشوق، یا ریسکی که کسی نامش را نبرده.
ریسک، ریسک ناشر و حضانت، سازوکار بازخرید و هر ساختار حقوقی‌ای است که دارایی‌ها را نگه می‌دارد.
کارمزد معامله
تأمین نقدینگی برای جفت‌های پایدار از حجم سواپ کارمزد می‌گیرد با زیان واگرایی حداقلی، چون دارایی‌ها همدیگر را دنبال میکنند. بازده متواضع و کاملاً وابسته به حجم است.
ریسک، شکست قرارداد و این احتمال است که یکی از استیبل‌کوین‌ها برابری‌اش را از دست بدهد؛ که در آن لحظه استخر از همان خراب‌شده پر میشود.
مشوقها — و چیزی که باید به آن مشکوک بود
پروتکل‌ها توکن خودشان را برای جذب سپرده توزیع میکنند. تا وقتی هست درآمد واقعی است و بازده فعالیت زیرین نیست.
الگویی که باید از آن پرهیز کرد نرخ دلاری ثابت و بالا بدون پرداخت‌کنندهٔ قابل شناسایی است. افبیتی سواپ ارقام وام و بازده را با منبعشان نشان میدهد و هرگز نرخ ثابت یا تضمینی نمایش نمی‌دهد، چون چنین چیزی روی زنجیره وجود ندارد.