چه چیزی را واقعاً کنترل میکند
قرارداد سواپ یک پارامتر «حداقل مقدار دریافتی» دارد. تحمل لغزش همان عدد را از روی مظنه محاسبه میکند. اگر اجرای واقعی کمتر از آن باشد، تراکنش شکست می‌خورد و دارایی شما جابه‌جا نمی‌شود.
پس این تنظیم اجازهٔ ضرر نمی‌دهد؛ مرز ضرری را تعیین میکند که از آن به بعد ترجیح می‌دهید معامله اصلاً انجام نشود.
چرا عدد بالا پرهزینه است
تحمل لغزش بالا یعنی شما از پیش اعلام کرده‌اید که نتیجهٔ به‌مراتب بدتر هم برایتان قابل‌قبول است. ربات‌های آربیتراژ این فاصله را می‌بینند و دقیقاً تا سقف آن از آن استفاده می‌کنند.
حملهٔ ساندویچی روی همین اصل کار میکند: خرید پیش از شما، فروش پس از شما، و سود برابر با همان حاشیه‌ای که خودتان باز گذاشته‌اید.
چرا عدد پایین هم مشکل‌ساز است
در جفت‌های پرنوسان یا استخرهای کم‌عمق، نیم درصد ممکن است چند بار پشت‌سرهم باعث برگشت تراکنش شود. در شبکههای گران، هر برگشت گس می‌سوزاند بدون آنکه معامله‌ای انجام شود.
اگر تراکنش مکرراً برمیگردد، معمولاً مشکل از نقدینگی کم است نه از تنظیمات؛ کوچک کردن مبلغ یا تغییر شبکه مؤثرتر از بالا بردن عدد است.
یک قاعدهٔ عملی
برای جفت‌های استیبل و عمیق، حدود یک‌دهم تا نیم درصد کافی است. برای جفت‌های رایج، نیم تا یک درصد. برای توکن‌های کم‌عمق، عدد بالاتر لازم میشود و همان خودش یک هشدار است.
اف‌بی‌تی سواپ تأثیر قیمتی را برای همان مبلغی که وارد کرده‌اید نشان می‌دهد، اما هیچ رابطی نمی‌تواند لغزش را حذف کند؛ فقط می‌تواند سقف آن را در اختیار شما بگذارد.