پرداختی که قرارداد دائمی را لنگر نگه می‌دارد

نرخ چطور تعیین می‌شود

نرخ از پریمیوم قرارداد دائمی روی شاخصی از قیمت‌های اسپات مشتق می‌شود، به‌علاوهٔ مؤلفهٔ بهره. پریمیوم بزرگ پرداخت بزرگ می‌سازد، که انگیزهٔ گرفتن سمت دیگر را ایجاد می‌کند.

پرداخت‌ها دوره‌ای‌اند — معمولاً هر هشت ساعت — و میان معامله‌گرها مبادله می‌شوند، نه پرداخته‌شده به محل.

نرخ ماندگار بالا یعنی چه

یعنی موقعیت‌گیری یک سمتی شلوغ است. تأمین مالی مثبت ماندگار و بالا یعنی لانگ‌های اهرمی زیادی دارند برای نگه‌داشتن موقعیتشان پرداخت می‌کنند، که هزینهٔ واقعیِ مرکب‌شونده و نشانهٔ مواجههٔ یک‌طرفه است.

اغلب سیگنال خلاف‌روند توصیف می‌شود. واقعاً موقعیت‌گیری را توصیف می‌کند؛ هیچ چیز را مطمئن زمان‌بندی نمی‌کند.

هزینه برای دارندهٔ موقعیت

هزینهٔ تأمین مالی سالانه‌شده می‌تواند قابل توجه باشد و چون در افزایش‌های کوچک گرفته می‌شود آسان دست‌کم گرفته می‌شود. موقعیتی که هفته‌ها در تأمین مالی بالا بماند حتی اگر قیمت صاف باشد معنادار می‌بازد.

برای پوشش ریسک، این هزینهٔ حمل است. برای موقعیت‌های جهتی، کششی است که پیش از هر سودی باید پوشش داده شود.

نرخ‌ها میان محل‌ها برای یک دارایی هم فرق می‌کنند، گاهی قابل توجه. آن شکاف خودش قابل معامله است و بخشی از دلیل وجود جریان حرفه‌ای در این بازارهاست، اما برای موقعیت عادی عمدتاً یعنی هزینه‌ای که می‌دهید بستگی دارد کجا اتفاقاً بازش کرده‌اید.

خواندنش کنار همه‌چیز دیگر

تأمین مالی در ترکیب با بهرهٔ باز و قیمت از همه آموزنده‌تر است. بالا رفتن قیمت با بهرهٔ باز و تأمین مالی در حال صعود پیکربندی مشخصی است؛ همان حرکت قیمت با بهرهٔ باز در حال سقوط یکی دیگر.

اف‌بی‌تی سواپ هرجا در دسترس باشد دادهٔ مشتقه را با منبعش رو می‌آورد و هیچ خوانشی را به‌صورت توصیهٔ بازکردن موقعیت ارائه نمی‌کند.