انتخاب شبکه، بزرگ‌ترین عامل
اختلاف هزینه میان شبکهٔ اصلی اتریوم و یک شبکهٔ کم‌هزینه می‌تواند ده‌ها برابر باشد. هیچ تنظیمی در هیچ رابط کاربری چنین اثری ندارد.
اگر دارایی شما روی چند شبکه موجود است، مقایسهٔ مظنه روی هر کدام چند ثانیه طول می‌کشد و بیشترین صرفهجویی را میدهد.
کم کردن تعداد تراکنش‌ها
هر مجوز، هر تأیید و هر انتقال اضافه یک پرداخت جداگانه است. ترکیب چند کار در یک تراکنش یا پرهیز از مجوزهای تکراری هزینهٔ تجمعی را به‌شکل محسوسی پایین می‌آورد.
مجوز نامحدود در همین نقطه صرفهجویی ایجاد میکند، اما در ازای ریسک بیشتر؛ این یک انتخاب آگاهانه است نه توصیهٔ عمومی.
زمان‌بندی و اندازهٔ سفارش
ازدحام شبکه الگوی روزانه دارد و معامله در ساعت‌های خلوت‌تر تفاوت ایجاد میکند. این اثر واقعی اما به‌مراتب کوچک‌تر از انتخاب شبکه است.
برای سفارش‌های بزرگ، تقسیم مبلغ تأثیر قیمتی را کم میکند؛ اما هر بخش گس جداگانه دارد، پس از یک حدی به بعد صرفه ندارد.
کاری که نباید کرد
پایین آوردن بیش از حد گس باعث میشود تراکنش در صف بماند یا منقضی شود و در نهایت گرانتر تمام شود. بالا بردن تحمل لغزش هم هزینه را کم نمی‌کند، فقط آن را پنهان میکند.
اف‌بی‌تی سواپ همهٔ اجزای هزینه را پیش از امضا نشان میدهد، اما نمی‌تواند گس شبکه را تخفیف دهد؛ آن پرداخت به شبکه انجام میشود نه به پلتفرم.